Le kacie' pandan di banda, lah gadang pandan di rimbo. Dè' kacie' masa pangaja, lah gadang akuan tibo. Allah manólong kapadonyo, kiro-kirö batambah juo.
Bakato Soetan Nasoeha : "Manölah ayah bundo hambo ! den sangko saja' dahulu, hambo nangko urang disiko, kirönyö bukan malah hanyo; kini ba'itulah dè' ayah, hambo na' pulang hanyö lai, kakampuang halaman hambo, kò' io hambo tida' rang siko, kò' tumbuah so'a siasè', kò' lai urang mananyökan, apo kajawab hambo mandé ?"
Barauari garan disanan, alah bakato ayah bundo : "ko' ba'itu kato na' kanduang, anto' kabuakan janyo hambo, pailah ang kaandé bungsu ang, io si poeti Taroeih Mato, minta' rila malah dahulu, kò' sukö inyo malapèh, kito malangkah malah kasanan" nankan katonyo ayah jo bundo.
Manjawab poeti Taroeih Mato, bakato sambie baibarat: "O buyuang, buyuang, O buyuäng ! Tari' bilah diatèh pintu, pamului' didalam padi; haramlillah tahu ba'itu, dari mului' lalu kahati; ko' ang na' pai juo, pai ka Ula' Tandjoeang Medan, dèn lapeh jo mului' manih, kito cari kutiko baie."
Barauari garan disanan disukè' barèh jo baka, dibilang amèh jó péra'. Lah hasia' barèh jó baka, bakato Soetan Nasoeha : "Mano di mandé kanduang bungsu hambo ? Kain sikalat dalam kamba', rang kare' kakalang hulu; paci' umanat de' nan tingga, lapèh juo aden dahulu. Sabagai pulo mandé bungsi, na' duo pantun saliriang : Kò' lé babuah bakuang mandé, katari makanan kudo; kò' lé batuah kampuăng mandé, sudah pai babalie' poelo"
Bakato mandé bungsunyo: "Dangakan juo malah de' ang. Baru mahimbau halang janjang, antah bacarai antah tida'; baru ang turun dari janjang, antah babalie' antah tida".
Barauari garan disanan, lah dapè' kutiko baie', tibo diukua dijangkönyo, balapèh-lapèh hanyolai. Bajalan Soetan Nasoeha, sarato dangan ayah bundo; barampe' dangan Manangkérang, pulang ka Ula' Tandjoeăng Médan.
Baru tibo inyo di muaro, naie' lancang moh hanuolai, laiě tarinjè' angin tibo. Dè' lamo bakalamoan, alah sahari duo hari, sampailah inyo ka pulau si Baringin, nan banamo pulau Sétan. Barauari garan disanan, lah tampa' lancang sabuah, gadang nan bukan alang-alang; kirönyo lancang rang panyamun, tuönyo rajo Sonsong Haroeih. Barauari garan disanan, alah batamu lancang nantun, io di pulau jihin Sétan.
Lórong di rajo Sonsong Haroeih, batanyo inyo disanan : "Manölah tuo lancang nangko ! dari mano turun bajalan, handa' kamano pai balaie ? Balunkoh tahu salamo ko, ikö pulau larangan dèn, tida' buliah ditampuah urang ? Barang siapo nan kamari, ta' inyo kumbali pulang" nankan kato rajö Sonsong Haroeih.
Manjawab sanan Kalamkaboei : "ko' itu datua' tanyokan, hambo rang dare' Minangkabau, kampuang banamo Bahéran Déwa, itu nan kampuang kórong hambo. Sabagai lagi pulo de' datuă', ta' laui'tan nan balarang, kamano kitö pai bahukun, ka Ruhun, kabanua Cino, ka Sento', ka Lubua' Aluang, kadarè' ka Minangkabau, adat laui'tan ditampuah lancang. Pantang den mahinda sikö"
Barauari rajo Sonsong Haroeih, bakato inyo disanan, maharie' mahantam tanah : "Mano kalian dalam lancang ! usah kalian bakarèh-karèh, usah kalian salah bicaro, èlò' turui'kan bicaro hambo, pado kalian andam karam"
Sanan bakato Kalamkaboei : "Manolah ka' tuo Manangkérang ! itu nan rajo Sonsong Haroeih, dè' maso galanggang rami, mamangkeh gomba' sibuyuangko, injo juo nan bagaduah, nan babantah jo ka tuo; kini nyo na' manuntui' baleh" nankan katonyo Kalamkaboei.
Bakato Soetan Manangkérang : "kini ba'itulah dè' ka tuo, usah babincang- bincang jio. Pabule' kayu pangali, tida' nan labiah dari ruyuäng; pabule' hati nan barani, tida' nan labieh dari untuang. Allah nan sudah manjanjikan. "
Barauari rajo Sonsong Haroeih, bagai harimau kamanangko bagai garudo kamanyèmba, mangarètèh buni garamannyo. Dè' lamo lambè' nan ba' kian, lah pueh babincang-bincang, lah pueh batangka-tangka, malompè' rajo Sonsong Haroeih, malompè' kapangka lancang, bagaduah malah di sanan, ganti hampèh-mahampèhkan, basilang karih dangan tomba', tida' tantu makan panggado, samo ta' talo' dimakan bantuă', tida' nan lukö surang juo, jangankan luko barieng tida'.
Barauari garan disanan, lah payah de' bagaduah, tida' nan luko-malukai, bakato rajo Sonsong Haroeih: "Manölah rajo Kalamkaboei ; kalau kito bagaduah juo, samo kalétai malah hanyö, balun kaluko-malukai, kini ba'itu malah juo, kito baranti malah dahulu."
Lorong dè' rajo Sonsong Haroeih, kumbali inyo kalancangnyo, diambie'nyo jalo rantainyo; babalie' pulo ka lancang Kalamkaboei. Baru tibo inyo disanan, jalo taséra' hanyolai, tasungkui' rajo Kalamkaboei, baduó jan Soetan Manangkérang. urang banya' datang hanyólai, ta' bulieh manggarie' lai, tasungkui' dalam jalo rantai.
Barauari rajo Sonsong Haroeih, bakato inyo disanan : "Saja' tadi dèn katokan, usah bakarèh-karèh awa', isah bakuat-kuat awa', balin ang tahu salamo ko, iko nan rajö Sonsong Haroeih " Maharie' rajö Sonsong Haroeih :
"Mano kalian samohönyo, ambie' tali panggantuang laie, gantuangkan urangkö kaduonyo, gantuăngkan katèh baringin, bianyo mati bagayui"
Diambie'nyo pulo Soetan Nasoeha, dilantiangkannyo kadalam laui', alah manjadi apuăng laui'. Lorong ka poeti Andam Déwi, dibaö'nyo kadalam lancang, dimasua'kan dalam kuruangan, dalam bilie' karando kacö, ta' bulieh kalua lai.
Lorong ka Soetan Nasoeha tarapuăng-apuang dilaui'tan, hidui' tida' mati ta' amuah; lah sampai ampè' balèh hari, de' dilambua'-lambua' omba', alun manula' manundokan, lah tapasah inyo katapi, kapondo' urang pangaie. Ado saurang tuo pangaie, nan manaruah aie mawa, manaruah lidih tujuah halai. Barauari Soetan Nasoeha, diambie' urang pangaie, jangankan busuak rangieng tida', usah karata' karétai tida', sapantun urang tidua lalò'. Namun tuo pangaie, disiram jo aie mawa, dilacui' jo lidih tujuah halai; hidui' lah Soetan Nasoeha, sapantun urang baru bangun.
Barauari garan disanan, de' tuo urang pangaie, dipaliharökannyo ana' nantun. De' lamo bakalamoan, inyo basarang gadang juo, cadia'njo batukua' juo. De' masă déwaso itu, takanalah ayah dangan bindo, takanalah mama'nyo Soetan Manangkérang, duduă' manangih-nangih juo, aie mato irieng-gumiring. Barauari garan disanan, diminta'nyo lidih tujuah halai, sarato dangan aie mawa, dibao' sampan sabuah, dilihè'ti ayah jo bundo. Baru tibo inyo kasanan pulau banamo pulau Sétan, alah tampa' ayah kanduangnyo, sarato Soetan Manangkérang, tagantuang tabuai-buai, diatèh baringin gadang.
Lórong dè' Soetan Nasoeha, kadipangku diturunkan, dè' kètè' tida' tapangku; habihlah tenggang jo bicaro, manangih manggaruang panjang, aie mató irieng-gumirieng, lalu dipanje' baringin nantun, diputuih tali panggantuang, jatuah talayang kadunyo, dilihè'ti turun kabawah, usah busua', rangieng pun tida', sapantun urang tiduă takalo'.
Barauari Soetan Nasoeha, diambie' lidih tujuah halai, disiram dangan aie mawa. Allah nan juo mauntuǎngkan, balun kamati ayah kanduăng, sarato mama' Manangkérang, alah hidui' kaduonyo, sabagai urang baru bangun. Lorong de' Soetan Nasoeha, lah sanang kirönyo hati, Allahhurabi maso itu, batangih-tangikan malah sinan :
"Ondeh na' kanduang janyo hambo, laimoh mati ang hidui'kan ! laimoh hilang ang cari ! mandé ang antah dimano, ditawan rajo Sonsong Haroeih "
Barauari garan disanan, kumbali inyö hanyölai, io karumah tuo pangaie. De' lamo bakalamoan, tingga dirumah rang pangaie, tumbuah pikiran sakutiko, io de' rajo Kalamkaboei :
"Mano ka' tuo, si Gairoellah ! lorong ka Soetan Nasoeha ko, elo' lah kito aja-aja, aja manggayuăng jo balabè', aja hikamat dan èlému".
Barauari garan disanan, alah diaja ana' kanduang, sahabih-habih àlému, sahabih-habih kapandaian.
Kaba baraliah hanyolai, sungguah baraliah sinan juo, lórong ka poeti Andam Déwi.
Bersambung ...

Tidak ada komentar:
Posting Komentar